Ενώ η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να εκπέμψει κλίμα συγκρατημένης αισιοδοξίας —επενδύοντας στην είσοδο του γαλλικού κολοσσού Meridiam στο μετοχικό σχήμα για την επανεκκίνηση του μεγάλου έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (GSI)— η πραγματικότητα αποδεικνύεται εφιαλτικά περίπλοκη. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή», η Άγκυρα δεν δείχνει καμία διάθεση να κάνει έστω και μισό βήμα πίσω. Αντιθέτως, επαναφέρει με ωμό και απαιτητικό τρόπο τις αξιώσεις της, ξεκαθαρίζοντας ότι κανένα καλώδιο δεν πρόκειται να ποντιστεί χωρίς τη δική της… βούλα και προηγούμενη διπλωματική άδεια.
Σκληρό βίντεο: Δολοφόνησαν εν ψυχρώ στο κεφάλι τον πιο επικίνδυνο εγκληματία του Ισραήλ
Τούρκοι αξιωματούχοι, μιλώντας στην «Καθημερινή», επιχείρησαν να χρυσώσουν το χάπι υποστηρίζοντας πως δήθεν δεν αντιτίθενται στα υποθαλάσσια καλώδια ούτε θέλουν να μπλοκάρουν τις διεθνείς υποδομές. Η ουσία όμως, όπως αποκαλύπτεται, είναι απολύτως ανατριχιαστική: η Τουρκία απαιτεί από το κράτος της σημαίας οποιουδήποτε εμπλεκόμενου πλοίου να επικοινωνεί μαζί της μέσω της διπλωματικής οδού πριν από οποιαδήποτε έρευνα ή πόντιση καλωδίου. Ο λόγος; Διότι, κατά τους ισχυρισμούς της, οι εργασίες αυτές γίνονται σε περιοχές επί των οποίων η ίδια έχει «μονομερώς» και αυθαίρετα δηλώσει κυριαρχικά δικαιώματα.
Η σκιώδης κληρονομιά της Κάσου και το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο
Με αυτή την τακτική, η τουρκική διπλωματία πετυχαίνει διπλό χτύπημα κατά της ελληνικής κυριαρχίας. Από τη μία πλευρά, γκριζάρει πλήρως θαλάσσιες ζώνες που ανήκουν δικαιωματικά στην ελληνική δικαιοδοσία, και από την άλλη, επιβάλλει de facto καθεστώς συνδιαχείρισης ενός έργου πνοής, απαιτώντας προηγούμενη έγκριση για κάθε κίνηση.
Η Άγκυρα επιστρέφει νομοτελειακά στο σκηνικό του Ιουλίου του 2024, όταν με αφορμή τις έρευνες του ιταλικού πλοίου «Ievoli Relume» ανοιχτά της Κάσου, είχε στήσει ναυτικό κλοιό με πολεμικά πλοία σε διεθνή ύδατα, επικαλούμενη τα ανύπαρκτα και παράνομα «δικαιώματα» του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Σεισμός στην Ουάσινγκτον! Τρίζει η καρέκλα του Τομ Μπάρακ μετά τις δηλώσεις-φωτιά για Ισραήλ και Γκολάν
Η τουρκική πλευρά τηρεί στάση αναμονής, παρακολουθώντας στενά τις κινήσεις της Αθήνας και περιμένοντας να δει αν θα επιχειρηθούν έρευνες ή πόντιση καλωδίων χωρίς να προηγηθεί η «υποχρεωτική» συνεννόηση μαζί της. Μάλιστα, ως άλλοθι «συνεργασίας», τα τουρκικά χείλη φέρνουν ως παράδειγμα το έργο «Blue Raman» για οπτικές ίνες, υπονοώντας ότι όποιος υποκύπτει στους όρους τους «περνάει ανενόχλητος», ενώ όποιος διεκδικεί την κυριαρχία του έρχεται αντιμέτωπος με τις κανονιοφόρους.
Πολεμική ρητορική και προετοιμασίες από το Τουρκικό ΥΠΑΜ
Το κλίμα, ωστόσο, γίνεται ακόμα πιο εκρηκτικό αν αναλογιστεί κανείς τη γενικότερη στρατηγική τροχιά της Άγκυρας. Μέσα σε αυτό το τεταμένο σκηνικό, ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας έχει διαμηνύσει ανοιχτά και χωρίς περιστροφές ότι η Τουρκία προετοιμάζεται εντατικά για πόλεμο, στέλνοντας μηνύματα περιφερειακής ηγεμονίας και απολύτως επιθετικής ετοιμότητας. Η σκληρή αυτή γραμμή αποδεικνύει ότι οι προκλήσεις στο πεδίο δεν είναι απλώς επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, αλλά τμήμα ενός ευρύτερου, επικίνδυνου σχεδιασμού που στοχεύει να μετατρέψει την Ανατολική Μεσόγειο σε ζώνη αποκλειστικής τουρκικής κηδεμονίας.
Η Μελάνια "ξεφτίλισε" τον Τραμπ για την Νάταλι Χαρπ! Τον άφησε στα κρύα του λουτρού και έφυγε (βίντεο)
Η στρατηγική της Αθήνας και το μεγάλο δίλημμα
Απέναντι σε αυτό το επικίνδυνο κρεσέντο αλαζονείας και τις πολεμικές κραυγές από την απέναντι όχθη, η επίσημη γραμμή της Αθήνας παραμένει σταθερή στη ρητορική της υλοποίησης. «Καθετί που έχει εξαγγελθεί, συμπεριλαμβανομένης της πόντισης του καλωδίου, θα προχωρήσει με βάση τον σχεδιασμό και μάλιστα με τη συνδρομή ενός γαλλικού κολοσσού», διατυμπανίζουν κυβερνητικές πηγές, δια στόματος του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη.
Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα παραμένει χαραγμένο με αγωνία: τι θα συμβεί όταν τα πλοία του GSI κατέβουν στο πεδίο; Θα τολμήσει η Άγκυρα να μεταφέρει ξανά την ένταση στη θάλασσα, επαναλαμβάνοντας το θρίλερ της Κάσου υπό το βάρος των πολεμικών της προετοιμασιών; Η επανέναρξη των εργασιών δεν είναι απλώς ένα τεχνικό στοίχημα, είναι η λυδία λίθος για το αν η ελληνική αποτροπή θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ή αν το καλώδιο θα πέσει ξανά πάνω σε ένα τεχνητό, επικίνδυνο ναρκοπέδιο.
