Σε μια κρίσιμη καμπή εισέρχεται σήμερα η πολυσυζητημένη υπόθεση «Βιολάντα», καθώς το κατώφλι του ανακριτικού γραφείου περνά ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με βαρύτατες ποινικές διώξεις. Η υπόθεση, που έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη λόγω των συνθηκών κάτω από τις οποίες σημειώθηκαν τα τραγικά γεγονότα, λαμβάνει νέα τροπή με την απολογία του βασικού κατηγορουμένου, η στάση του οποίου χαρακτηρίζεται από νομικούς κύκλους ως τουλάχιστον «προκλητική».

Ο επιχειρηματίας καλείται να δώσει εξηγήσεις για σωρεία παραβάσεων και εγκληματικών αμελειών που οδήγησαν στο συμβάν, ωστόσο η υπερασπιστική του γραμμή φαίνεται να βασίζεται σε μια λογική απόλυτης εξουσίας και ιδιοκτησιακής ασυλίας, αγνοώντας επιδεικτικά τους κανόνες ασφαλείας και τη νομοθεσία.

«Εγώ είμαι ιδιοκτήτης, θα κάνω ό,τι νομίζω»

Το στοιχείο που έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη αίσθηση και αναμένεται να κυριαρχήσει στη σημερινή διαδικασία είναι η φρασεολογία και η νοοτροπία που επέδειξε ο κατηγορούμενος καθ' όλη τη διάρκεια της προανάκρισης. Όπως αποκαλύπτεται, ο ίδιος φέρεται να δήλωσε με κυνισμό: «Εγώ είμαι ιδιοκτήτης, θα κάνω ό,τι νομίζω».

Η φράση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια λεκτική υπερβολή, αλλά, σύμφωνα με τις δικαστικές αρχές, αντικατοπτρίζει τον πυρήνα της συμπεριφοράς του που οδήγησε στην τραγωδία. Ο κατηγορούμενος φέρεται να αγνοούσε συστηματικά τις προειδοποιήσεις των εργαζομένων και των αρμόδιων ελεγκτικών μηχανισμών, θεωρώντας ότι η ιδιοκτησιακή του ιδιότητα του δίνει το δικαίωμα να παρακάμπτει κανονισμούς ασφαλείας και να λειτουργεί κατά το δοκούν, θέτοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Το Βαρύ Κατηγορητήριο

Ο φάκελος που έχει σχηματιστεί εις βάρος του είναι ογκώδης. Ο ανακριτής καλείται να εξετάσει στοιχεία που δείχνουν:

• Συστηματική παραβίαση των μέτρων ασφαλείας.

• Αγνόηση των κινδύνων παρά τις έγγραφες και προφορικές οχλήσεις.

• Λειτουργία της επιχείρησης (ή του μέσου) με γνώμονα αποκλειστικά το κέρδος, εις βάρος της προστασίας των εμπλεκομένων.

Οι κατηγορίες που βαραίνουν τον ιδιοκτήτη είναι κακουργηματικού χαρακτήρα. Η Δικαιοσύνη καλείται να αποφανθεί αν η αλαζονική αυτή στάση συνιστά ενδεχόμενο δόλο, δηλαδή αν ο κατηγορούμενος αποδέχτηκε την πιθανότητα να συμβεί το κακό αλλά αδιαφόρησε, ή αν πρόκειται για βαριά αμέλεια. Σε κάθε περίπτωση, η στάση του «κράτους εν κράτει» που προβάλλει, αναμένεται να δυσχεράνει τη θέση του.

Η Στρατηγική της Υπεράσπισης και η Οργή των Θυμάτων

Η σημερινή ημέρα είναι καθοριστική για την ποινική του μεταχείριση, καθώς μετά το πέρας της απολογίας, ανακριτής και εισαγγελέας θα αποφασίσουν για την προφυλάκισή του ή μη.

Νομικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι η δήλωση «κάνω ό,τι νομίζω» μπορεί να αποτελέσει «θηλιά» για τον ίδιο, καθώς αποδεικνύει έλλειψη μεταμέλειας και συνειδητή επιλογή των πράξεων και παραλείψεών του. Την ίδια ώρα, οι συγγενείς των θυμάτων και οι παθόντες περιμένουν έξω από τα δικαστήρια, ζητώντας δικαίωση και τιμωρία για την αλαζονεία που, όπως καταγγέλλουν, κόστισε ακριβά.

Η υπόθεση «Βιολάντα» δεν είναι μόνο μια δικαστική μάχη· είναι μια σύγκρουση δύο κόσμων: από τη μία η νομιμότητα και η ασφάλεια, και από την άλλη η αυθαιρεσία της ιδιοκτησίας που θεωρεί ότι είναι υπεράνω του νόμου. Η απόφαση των δικαστικών λειτουργών σήμερα θα στείλει ένα ηχηρό μήνυμα για το αν τελικά κάποιος μπορεί να «κάνει ό,τι νομίζει» χωρίς συνέπειες.