Μαρτυρίες που αποτυπώνουν τη λειτουργία ενός καθεστώτος βασισμένου στον φόβο και την καταστολή μεταφέρει οικογένεια Ιρανών που ζει τα τελευταία 25 χρόνια στη Θεσσαλονίκη.
Ο πατέρας, πρώην δημοσιογράφος και φωτορεπόρτερ, και η κόρη του Γιασμίν περιγράφουν τις συνθήκες που επικρατούν σήμερα στο Ιράν, αλλά και τους λόγους που τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν οριστικά τη χώρα.

Ο πατέρας της οικογένειας εργαζόταν ως δημοσιογράφος και φωτορεπόρτερ στην πόλη Ραστ, κοντά στην Κασπία Θάλασσα. Όπως αναφέρει, η επαγγελματική του ιδιότητα τον έθεσε στο στόχαστρο των Αρχών, καθώς «τίποτα δεν μπορούσε να δημοσιευτεί χωρίς έλεγχο». Ένα ρεπορτάζ που θεωρήθηκε ενοχλητικό στάθηκε αρκετό για να ξεκινήσουν απειλές και πιέσεις, δημιουργώντας φόβο για τη ζωή του.

«Το κράτος λειτουργεί με ρουφιάνους»

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει σε περιστατικό που, όπως λέει, αποτέλεσε σημείο καμπής. Όταν ξεκίνησε να εργάζεται ως οδηγός ταξί για να συμπληρώσει το εισόδημά του, αστυνομικοί φέρονται να του ζήτησαν να λειτουργήσει ως πληροφοριοδότης, καταγράφοντας τις συνομιλίες των επιβατών.
«Θα μου έδιναν όπλο και χρήματα. Έτσι λειτουργεί το κράτος. Υπάρχουν ρουφιάνοι παντού», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η καθημερινότητα των γυναικών

Η οικογένεια περιγράφει επίσης τη θέση των γυναικών στο Ιράν, κάνοντας λόγο για συστηματική καταπίεση.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία, οι γυναίκες δεν απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα, αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια στην εκπαίδευση, στη δικαιοσύνη και στην προσωπική τους ελευθερία, ενώ από πολύ μικρή ηλικία υποχρεώνονται να τηρούν αυστηρούς κανόνες ενδυμασίας και συμπεριφοράς.

Ο φόβος ότι η κόρη τους θα μεγάλωνε μέσα σε αυτό το περιβάλλον ήταν καθοριστικός για την απόφαση της φυγής.

«Μείνετε στα σπίτια σας αλλιώς θα σας πυροβολήσουμε»

Η Γιασμίν, που έφυγε από το Ιράν σε ηλικία επτά ετών, περιγράφει με αγωνία τα όσα συμβαίνουν σήμερα. Όπως λέει, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων υπάρχουν άτομα που καταγράφουν τους διαδηλωτές, ώστε στη συνέχεια να ταυτοποιούνται και να συλλαμβάνονται.

Αναφέρει επίσης ότι έχει επιβληθεί άτυπη απαγόρευση κυκλοφορίας, με ένοπλες δυνάμεις να προειδοποιούν τους πολίτες μέσω μεγαφώνων να παραμείνουν στα σπίτια τους, απειλώντας με πυροβολισμούς.

Συσκότιση και απομόνωση

Εδώ και περισσότερες από επτά ημέρες, η επικοινωνία με συγγενείς στο Ιράν έχει σχεδόν διακοπεί.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες:

• το διαδίκτυο έχει περιοριστεί ή διακοπεί

• οι τηλεφωνικές επικοινωνίες δεν λειτουργούν

• σε ορισμένες περιοχές διακόπτεται ακόμη και η ηλεκτροδότηση

• αφαιρούνται δορυφορικά πιάτα από ταράτσες κατοικιών

Καταγγελίες για συλλήψεις και νεκρούς

Η Γιασμίν μεταφέρει πληροφορίες για χιλιάδες συλλήψεις, ενώ καταγγέλλεται ότι οι σοροί νεκρών δεν παραδίδονται στις οικογένειες.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ζητούνται μεγάλα χρηματικά ποσά για την παράδοση των σορών ή πιέζονται οι συγγενείς να υπογράψουν δηλώσεις ότι οι νεκροί σκοτώθηκαν από διαδηλωτές.

Παράλληλα, κάνει λόγο για οικονομική ασφυξία, με βασικό μισθό που δεν επαρκεί ούτε για βασικά αγαθά, γεγονός που –όπως αναφέρει– συνέβαλε στην έκρηξη των τελευταίων κινητοποιήσεων.

Μια ζωή μακριά από τον φόβο

Σήμερα, η οικογένεια ζει στη Θεσσαλονίκη, εργάζεται και έχει δημιουργήσει μια νέα καθημερινότητα. Παρότι η Ελλάδα τους προσέφερε ασφάλεια, το ενδιαφέρον τους παραμένει στραμμένο στους συγγενείς και φίλους που ζουν ακόμη στο Ιράν.

Η Γιασμίν δηλώνει ότι νιώθει τυχερή που δεν μεγάλωσε μέσα σε αυτό το σύστημα και καταλήγει λέγοντας πως ο άνθρωπος που συμβολίζει για εκείνη την ελευθερία είναι ο πατέρας της, ο οποίος ρίσκαρε τα πάντα για να προσφέρει στην οικογένειά του μια διαφορετική ζωή.