Κανονικό πόλεμο έχουμε στην αυλή μας (νότια της Κρήτης και γενικά στην περιοχή) μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών, με αρωγούς στην πλευρά του Κιέβου Τούρκους, Βρετανούς και Αμερικανούς.
Υπάρχουν έντονες ανησυχίες για την ασφάλεια των πολιτικών και ενεργειακών υποδομών στο Αιγαίο και το Ιόνιο, καθώς η Ουκρανία επιδιώκει να πλήξει ρωσικά συμφέροντα σε διεθνή ύδατα κοντά στην Ελλάδα, αυξάνοντας τους κινδύνους και για την χώρα μας.
Πρόσφατα περιστατικά, όπως ο εντοπισμός ουκρανικών ναυτικών drones (τύπου Magura V3) που περιφέρονταν στο Ιόνιο πέλαγος ( Λευκάδα), καταδεικνύουν πως το Κίεβο επεκτείνει τις ναυτικές του δυνατότητες επιχειρησιακά σε όλη τη Μεσόγειο, με στόχο την παρενόχληση των ρωσικών εμπορικών και πολεμικών δικτύων.
Η Τουρκία τηρεί μια στάση «επιτήδειου ουδέτερου», ελέγχοντας τα Στενά βάσει της Συνθήκης του Μοντρέ, ενώ συγχρόνως προωθεί σχέδια για ανάληψη της ναυτικής ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα υπό το πρίσμα διεθνών εγγυήσεων.
Χώρες του ΝΑΤΟ, και ειδικότερα η Βρετανία μέσω της συμμετοχής της στην ομάδα Joint Expeditionary Force, υποστηρίζουν τον εντοπισμό και τη δέσμευση πλοίων του ρωσικού "σκιώδους στόλου", περιορίζοντας τη χρηματοδοτική ικανότητα της Ρωσίας.
Αν και το πεδίο της μάχης παραμένει στην Ουκρανία και τη Μαύρη Θάλασσα, η κάθοδος των εν λόγω συγκρούσεων στη Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης της ευρύτερης περιοχής νότια της Ελλάδας και της Κρήτης, δημιουργεί ένα ασταθές περιβάλλον που προκαλεί ανησυχία στην Αθήνα, αφού το Κίεβο με δυτική παρότρυνση πολεμάει την Ρωσία σε Βαλτική, Μαύρη Θάλασσα, και Μεσόγειο πλέον.
Δεν πρόκειται για έναν επίσημο πόλεμο κρατών στην Α. Μεσόγειο, αλλά για έναν εκτεταμένο "σκιώδη πόλεμο" ασύμμετρων απειλών.
Η παρουσία 200 Ουκρανών ειδικών σε θαλάσσια και εναέρια μη επανδρωμένα συστήματα στην Δυτική Λιβύη, την οποία ανέφερε έχει επιβεβαιώσει και το διεθνές πρακτορείο ειδήσεων AP.
Το ίδιο πρακτορείο ειδήσεων επικαλείται τον αναλυτή Τζαλέλ Χαρτσάουι, ο οποίος πιστεύει ότι η παρουσία ουκρανικών δυνάμεων στη δυτική Λιβύη είναι «μέρος των μακροχρόνιων προσπαθειών του ΝΑΤΟ να κρατήσει την περιοχή μακριά από την εμβέλεια της Ρωσίας».
Ο ειδικός πιστεύει ότι είναι πιθανό «με τη γνώση και την έγκριση των χωρών του ΝΑΤΟ, κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και της Τουρκίας, δεκάδες ομάδες Ουκρανών μαχητών να διατηρούν παρουσία στην ευρύτερη περιοχή της Τρίπολης της Λιβύης».
Τα ξένα μέσα ενημέρωσης ισχυρίζονται επίσης ότι η λιβυκή ηγεσία παρείχε στον ουκρανικό στρατό μια έκταση με άμεση πρόσβαση στη θάλασσα, στο οποίο κατασκευάστηκε ένας αεροδιάδρομος το φθινόπωρο του 2025.
Οι λιβυκές αρχές φέρονται να υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας με την Ουκρανία τον περασμένο Οκτώβριο, με πρωτοβουλία του στρατιωτικού ακόλουθου της Ουκρανίας στην Αλγερία, Αντρίι Μπαγιούκ.
Η συμφωνία επέτρεψε στο Κίεβο να ιδρύσει γραφείο αντιπροσωπείας στη Λιβύη με αντάλλαγμα την εκπαίδευση των λιβυκών στρατευμάτων σε πολεμικά σενάρια, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης drones.
Η συμφωνία περιλαμβάνει επίσης προμήθειες όπλων και ουκρανικές επενδύσεις στον πετρελαϊκό τομέα της Λιβύης.
«Πράγματι, η Δυτική Λιβύη έχει παράσχει στις ουκρανικές μονάδες την ευκαιρία να αναπτυχθούν», λέει ο Κιρίλ Σεμένοφ, ειδικός στο Ρωσικό Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων (RIAC), σε ΜΜΕ της χώρας του.
«Αυτή είναι μια απάντηση στην υποστήριξη του ρωσικού στρατού προς την αντίπαλη πλευρά, την Ανατολική Λιβύη και τον Στρατάρχη Χαφτάρ,
Πολλοί Λίβυοι όμως, ειδικά στην ανατολική πλευρά, εξοργίστηκαν που το έδαφος τους χρησιμοποιείται πλέον για έναν “άγνωστο πόλεμο” στην Μεσόγειο.
Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση της Τρίπολη της Λιβύης, σίγουρα κατάλαβε ότι αυτές οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις θα χρησιμοποιούνταν για επιθέσεις.
Το Κίεβο μπορεί να έπεισε τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Τουρκία ότι έπρεπε να μεταφέρει τις δραστηριότητές της στη Μεσόγειο. Φαίνεται ότι συμφώνησαν με τον Ζελένσκι”, τόνισε ο ίδιος.
Υπενθυμίζουμε ότι η Ρωσία έχει ήδη ισχυρή στρατιωτική παρουσία (μέσω της Wagner/Africa Corps) στην Ανατολική Λιβύη, υποστηρίζοντας τον Χαλίφα Χάφταρ.
Η Μόσχα έχει κατηγορήσει στο παρελθόν την Ουκρανία ότι χρησιμοποιεί εδάφη της Βόρειας Αφρικής για επιχειρήσεις στη Μεσόγειο, όπως στην επίθεση κατά του δεξαμενόπλοιου Arctic Metagaz τον Μάρτιο του 2026.
Η Ρωσία συνηθίζει να απαντά με υβριδικές απειλές, αλλά μια άμεση στρατιωτική επίθεση στη Δυτική Λιβύη (που ελέγχεται από την κυβέρνηση της Τρίπολης) θα αποτελούσε σοβαρή κλιμάκωση με διεθνείς επιπτώσεις, και δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να λάβει χώρα.
Η Μόσχα διατηρεί ισχυρή παρουσία στην ανατολική Λιβύη μέσω μισθοφορικών δικτύων και στηρίζει τις δυνάμεις της Βεγγάζης, μετατρέποντας τη χώρα σε πεδίο δι' αντιπροσώπων (proxy war).Παρόλο που δεν έχει σημειωθεί απευθείας ρωσικό πλήγμα σε λιβυκό έδαφος, η μετατροπή της δυτικής Λιβύης σε "βάση εξόρμησης" για τον πόλεμο στην Ουκρανία αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο ρωσικών αντιποίνων, τα οποία πιθανότατα ήδη σχεδιάζονται.
