Ο φόβος μιας νέας, ανεξέλεγκτης κοινωνικής αναταραχής φαίνεται πως κυριαρχεί στα ανώτατα κλιμάκια του καθεστώτος της Τεχεράνης.
Οι εσωτερικές πιέσεις αυξάνονται ραγδαία, την ίδια στιγμή που οι κρίσιμες συνομιλίες μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα. Το διπλωματικό σκηνικό παραμένει ρευστό, με τον Ντόναλντ Τραμπ να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ο επόμενος γύρος των διαπραγματεύσεων να πραγματοποιηθεί ακόμη και την ερχόμενη Παρασκευή.
Ο έλεγχος του διαδικτύου και οι εκτελέσεις των διαδηλωτών
Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση του βρετανικού δικτύου BBC, οι ιρανικές αρχές επιχειρούν να ελέγξουν την έκρυθμη κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας με κάθε δυνατό μέσο. Βασικός πυλώνας αυτής της στρατηγικής είναι ο αυστηρός περιορισμός της πρόσβασης των πολιτών στο διαδίκτυο, σε μια προσπάθεια να αποκοπεί η ελεύθερη ροή πληροφοριών και να καλλιεργηθεί τεχνητά μια εικόνα ευρείας δημόσιας υποστήριξης προς το καθεστώς.
Η καταστολή, ωστόσο, δεν περιορίζεται στον ψηφιακό χώρο. Μόλις χθες, 21 Απριλίου, το κράτος προχώρησε στον απαγχονισμό ακόμη ενός διαδηλωτή που είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια των μαζικών κινητοποιήσεων του περασμένου Ιανουαρίου. Η ιρανική δικαιοσύνη τον κατονόμασε ως Αμίρ Αλί Μιρτζαφαρί, απαγγέλλοντάς του την κατηγορία του εμπρησμού σε τζαμί της Τεχεράνης.
Η συγκεκριμένη εκτέλεση δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Όπως καταγγέλλουν διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τουλάχιστον δεκατέσσερις άνθρωποι έχουν οδηγηθεί στον θάνατο τις τελευταίες εβδομάδες. Ο αριθμός των θανατικών ποινών που επιβάλλονται σε διαδηλωτές αυξάνεται συνεχώς, με ορισμένους από αυτούς να βρίσκονται αντιμέτωποι ακόμη και με τη βαρύτατη κατηγορία της κατασκοπείας.
Οι απειλές των παραστρατιωτικών και το φάντασμα του Ιανουαρίου
Ο αρθρογράφος του BBC επισημαίνει ότι αυτή η ραγδαία αύξηση των εκτελέσεων αποτελεί το πιο ισχυρό σημάδι ότι το καθεστώς τρέμει το ενδεχόμενο μιας νέας, γενικευμένης εξέγερσης. Οι μνήμες από τον περασμένο Ιανουάριο, όταν οι αρχές σκότωσαν δεκάδες χιλιάδες πολίτες που βγήκαν στους δρόμους απαιτώντας ριζικές αλλαγές, παραμένουν νωπές.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η κρατική τηλεόραση έχει μετατραπεί σε όργανο εκφοβισμού. Διοικητές της παραστρατιωτικής οργάνωσης Μπασίτζ εμφανίζονται συχνά στις οθόνες, εκτοξεύοντας ανοιχτές απειλές προς τους πολίτες.
Το μήνυμά τους είναι απολύτως σαφές: κάθε εσωτερική διαφωνία και αντίδραση θα τιμωρείται πλέον με την ίδια ακριβώς σκληρότητα με την οποία το καθεστώς υποστηρίζει ότι αντιμετωπίζει τους εξωτερικούς του εχθρούς, φωτογραφίζοντας ευθέως τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.