Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το γεωστρατηγικό σχέδιο της Τουρκίας για τον απόλυτο έλεγχο της Λιβύης, μετατρέποντας τη βορειοαφρικανική χώρα σε ορμητήριο προάσπισης των αναθεωρητικών της βλέψεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η συστηματική διείσδυση της Άγκυρας, η οποία ξεκίνησε επισήμως το 2019 με την υπογραφή του παράνομου και ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου, έχει πλέον μετεξελιχθεί σε μια βαθιά στρατιωτική και διπλωματική κηδεμονία, εγείροντας σοβαρούς κινδύνους για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, η οποία παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο, συνοδεύτηκε άμεσα από μια διμερή συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας με την τότε Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας του Φαγιέζ αλ Σάρατζ. Μέσω αυτού του πλαισίου, η Τουρκία κατάφερε να «πατήσει πόδι» σε δύο στρατηγικής σημασίας στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη βορειοδυτική Λιβύη: στη ναυτική βάση της Μιζράτα και στην αεροπορική βάση της Αλ-Ουατίγια. Ειδικά στη Μιζράτα, η τουρκική παρουσία είναι εξαιρετικά ισχυρή, καθώς από το 2019 ελλιμενίζεται εκεί μια πλήρης ναυτική δύναμη κρούσης (task force), αποτελούμενη από δύο κορβέτες και δύο φρεγάτες.

Ο ρόλος του Καλίν και η επιχείρηση «ενοποίηση»

Πέρα από τη στρατιωτική κατοχύρωση, η Άγκυρα ενορχηστρώνει πλέον ένα ευρύ διπλωματικό «σφυροκόπημα». Όπως αποκαλύπτει το Al Monitor, ο επικεφαλής της Τουρκικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΜΙΤ), Ιμπραήμ Καλίν, ανέλαβε προσωπικά τις επαφές με ανώτερους Λίβυους αξιωματούχους. Κατά τη διάρκεια πρόσφατης επίσκεψης λιβυκής αντιπροσωπείας στην Άγκυρα, σημειώθηκαν μπαράζ συναντήσεων με τη συμμετοχή του υπουργού Εσωτερικών της Τουρκίας, Μουσταφά Τσιφτσί, και του υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν.

Ο Τούρκος "Γκρίζος Λύκος" Μπαχτσελί "λαγός" του Ερντογάν ζητάει την απελευθέρωση Οτσαλάν! Πως επηρεάζονται προς το χειρότερο τα Ελληνοτουρκικά;

Η Άγκυρα, η οποία στο παρελθόν στήριξε αποκλειστικά την κυβέρνηση της Τρίπολης, επιχειρεί τώρα να γεφυρώσει το χάσμα με τις δυνάμεις της ανατολικής Λιβύης, στοχεύοντας στην πολιτική ενοποίηση της χώρας. Μια τέτοια εξέλιξη, υπό την καθοδήγηση της Τουρκίας, προσφέρει νομιμοποίηση στην τουρκική επιρροή και εξυπηρετεί τον υπέρτατο στόχο: την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης.

Ο αμερικανικός παράγοντας και η θέση της Ελλάδας

Στο περίπλοκο αυτό παζλ δεν λείπει η αμερικανική παρέμβαση, με τον Μασάντ Μπούλος, ανώτερο σύμβουλο του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, να πραγματοποιεί σειρά επαφών ανάμεσα στα αντίπαλα λιβυκά στρατόπεδα.

Για την Ελλάδα, η διπλωματική κινητικότητα της Άγκυρας αποτελεί κόκκινο πανί. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο παραμένει το μεγαλύτερο «αγκάθι» στις ελληνο-λιβυκές σχέσεις, μπλοκάροντας κάθε προσπάθεια νόμιμης οριοθέτησης της ΑΟΖ. Η εδραίωση της τουρκικής ηγεμονίας, σε συνδυασμό με τη μόνιμη στρατιωτική της παρουσία στα λιβυκά παράλια, διαμορφώνει έναν ασφυκτικό κλοιό στα νότια σύνορα της Ευρώπης, απαιτώντας αυξημένη επαγρύπνηση και άμεσα διπλωματικά αντανακλαστικά από την Αθήνα.