Το αφήγημα των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο αποκτά πλέον νομική μορφή και η ερμηνεία του, μέσα από τα κρατικά και φιλοκυβερνητικά δίκτυα της γειτονικής χώρας, δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού.
Η προετοιμασία του νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα» συνοδεύεται από μια οργανωμένη εκστρατεία επικοινωνιακής νομιμοποίησης της αναθεωρητικής πολιτικής, με στρατιωτικούς αναλυτές και κρατικούς αξιωματούχους να αναλύουν βήμα προς βήμα τον τρόπο με τον οποίο η Άγκυρα σκοπεύει να οικειοποιηθεί τμήματα της ελληνικής επικράτειας.
Ο στρατιωτικός αναλυτής Κεμάλ Ολτσάρ, μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο A Haber, αποκάλυψε την τακτική της ελεγχόμενης διεκδίκησης. Παρουσιάζοντας χάρτες και συντεταγμένες, εξήγησε πως η τουρκική πλευρά «παραχωρεί» στην Ελλάδα το δικαίωμα ύπαρξης σε συγκεκριμένα συμπλέγματα, προκειμένου να καταπιεί το υπόλοιπο Αιγαίο.
Το δόγμα της ενσωμάτωσης: Σημαίες σε 152 νησιά
Η κεντρική ιδέα του νέου νόμου δεν περιορίζεται στον έλεγχο των υδάτων, αλλά στην αλλοίωση της εθνικής κυριαρχίας επί του εδάφους. Ο Ολτσάρ ανέφερε ξεκάθαρα τον αριθμό-κλειδί των 152 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, τα οποία η Άγκυρα θεωρεί «ακαθόριστης κυριαρχίας» (κατά την τουρκική ορολογία EGAYDAAK).
Real estate: Ισραηλινοί αγοράζουν μαζικά ακίνητα στην Ελλάδα ως Plan B
Το νομοθετικό εφεύρημα στηρίζεται στην εξής λογική ακροβασία: Εφόσον το τουρκικό κράτος θα καθορίσει μονομερώς την Αποκλειστική Οικονομική του Ζώνη (ΑΟΖ), οποιοσδήποτε γεωγραφικός σχηματισμός (νησί ή βραχονησίδα) βρεθεί εντός αυτών των ορίων, θα βαφτιστεί «φυσική επέκταση» της Τουρκίας.
Όπως επιβεβαίωσε ο αναλυτής, η ψήφιση του νόμου ανοίγει τον δρόμο στην πολιτική ηγεσία να λάβει την απόφαση τοποθέτησης τουρκικής σημαίας στα συγκεκριμένα νησιά, μετατρέποντας μια νομική θεωρία σε πράξη κατάληψης.
Υπερεξουσίες Ερντογάν και περιοχές «ειδικού καθεστώτος»
Η καρδιά του νομοσχεδίου βρίσκεται στις υπερεξουσίες που μεταβιβάζονται στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Μέχρι σήμερα, ο Τούρκος πρόεδρος είχε τη δικαιοδοσία επέκτασης των χωρικών υδάτων. Με τον νέο νόμο, αποκτά το δικαίωμα να κηρύσσει αυθαίρετα «περιοχές ειδικού καθεστώτος».
Σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν: Η πυρηνική απειλή Τραμπ και το νεκροταφείο πλοίων στο Ομάν
Αυτό το εργαλείο του επιτρέπει, χωρίς την επίσημη ανακήρυξη ΑΟΖ, να ελέγχει συγκεκριμένες θαλάσσιες ζώνες για λόγους αλιείας, προστασίας του περιβάλλοντος ή υποθαλάσσιων ερευνών. Όπως υπογράμμισε το μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του κυβερνώντος κόμματος (ΑΚΡ), Αγντογάν Αγιαχίν, η Τουρκία αποκτά πλέον, στα δικά της χαρτιά, το δικαίωμα να προκηρύσσει διαγωνισμούς για εξορύξεις σε θαλάσσια οικόπεδα που διεκδικεί.
Η θεσμοθέτηση του Casus Belli
Η προσπάθεια νομιμοποίησης της απειλής ολοκληρώνεται μέσω της τοποθέτησης του Μουσταφά Μπασκαρά, διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Ερευνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (DEHUKAM). Ο Μπασκαρά φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι το casus belli (η αιτία πολέμου) για την ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων πέραν των 6 ναυτικών μιλίων, δεν αποτελεί πλέον απλώς μια απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης του 1995, αλλά ενσωματώνεται στον πυρήνα του νέου νομοθετικού πλαισίου.
Ο νόμος της «Γαλάζιας Πατρίδας» είναι το νομικό οπλοστάσιο με το οποίο η Άγκυρα προετοιμάζει το έδαφος, ώστε σε μια πιθανή μελλοντική κρίση ή διαπραγμάτευση, να παρουσιάσει τις παράνομες διεκδικήσεις της ως θεσμοθετημένα δικαιώματα του τουρκικού κράτους.
