Το Εφετείο Δωδεκανήσου απέρριψε την έφεση τεσσάρων Τούρκων υπηκόων, οι οποίοι διεκδικούσαν υπέρογκες αποζημιώσεις από το Ελληνικό Δημόσιο για αναγκαστικές απαλλοτριώσεις ακινήτων που είχαν πραγματοποιηθεί το 1940 στην περιοχή Νιοχώρι της Ρόδου από την τότε ιταλική διοίκηση.

Με τη δικαστική αυτή απόφαση κλείνει οριστικά μια σημαντική υπόθεση με έντονο ιστορικό και εθνικό ενδιαφέρον, αναφέρει η τοπική εφημερίδα Δημοκρατική Ρόδου.

Το Ιστορικό της Υπόθεσης

Η δικαστική διαμάχη αφορούσε δύο μεγάλες κτηματολογικές μερίδες (οικοδομές και οικόπεδα) στο Νιοχώρι της Ρόδου. Τα ακίνητα είχαν απαλλοτριωθεί de facto με διάταγμα του Ιταλού Κυβερνήτη των Δωδεκανήσων στις 13 Μαΐου 1940.

 Οι ενάγοντες (σήμερα κάτοικοι Άγκυρας, Κωνσταντινούπολης, Σμύρνης και Αϊβαλιού) στράφηκαν κατά του Ελληνικού Δημοσίου, υποστηρίζοντας ότι δεν τους καταβλήθηκε ποτέ η νόμιμη αποζημίωση από την ιταλική διοίκηση τό 1940.

Ζητούσαν την ακύρωση των ιταλικών διαταγμάτων και τη συντριπτική («χρυσή») αποζημίωση για τη χρήση των ακινήτων όλα αυτά τα χρόνια.

Το Σκεπτικό της Απόρριψης

Η ελληνική δικαιοσύνη απέρριψε τις αξιώσεις των Τούρκων υπηκόων βασιζόμενη στο γεγονός ότι οι συγκεκριμένες απαλλοτριώσεις του 1940 είχαν συντελεστεί νόμιμα σύμφωνα με το τότε ισχύον δίκαιο της Ιταλικής Διοίκησης στα Δωδεκάνησα.

Μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα, το ελληνικό κράτος διαδέχθηκε το ιταλικό υπό συγκεκριμένο νομικό καθεστώς, το οποίο δεν αναγνωρίζει δικαιώματα ανατροπής ή νέων αποζημιώσεων για πράξεις που είχαν ήδη ολοκληρωθεί και αρχειοθετηθεί προπολεμικά.

Πρόκειται για μια ηχηρή απάντηση στις αιτιάσεις των Τούρκων για δήθεν αποζημιώσεις από τις περιουσίες τους στα Δωδεκάνησα, που αποτελούν μια ακόμη προκλητική προσπάθεια αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας.

Σε παλαιότερο , ο Mustafa Kaymakçı, Πρόεδρος του "Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσου", είχε δηλώσει ότι τα ακίνητα των τουρκικών ιδρυμάτων, ειδικά στη Ρόδο και στην Κω, πουλήθηκαν και τα ονόματά τους άλλαξαν.

Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι τα ακίνητα των τουρκικών ιδρυμάτων, ειδικά στη Ρόδο και στην Κω, πουλήθηκαν και τα ονόματά τους άλλαξαν και είπε: Απαιτούμε να σταματήσει η πολιτική της πολιτισμικής γενοκτονίας που εφαρμόζεται στους Τούρκους της Κω. 

Όπως είχαμε αναφέρει πρόσφατα, η Άγκυρα, δεν θέτει μόνο Θέμα «τουρκικής μειονότητας» και περιουσιών με τις ευλογίες της Άγκυρας, αλλά εμπλέκει μέσα δημόσια ιδρύματα και στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε μια πρωτόγνωρη κίνηση, η οποία όπως όλα δείχνουν εκπορεύεται από το καθεστώς Ερντογάν, το οποίο συντονισμένα  δημιουργεί θέματα σε Δυτική Θράκη και Δωδεκάνησα.

Για την ιστορία, οι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες θεωρούν οι ίδιοι ότι είναι «Τούρκοι» στην καταγωγή, διότι δεν τους αναφέρει η συνθήκη της Λωζάνης, αφού τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν στην Ελλάδα το 1948 με τα δεδομένα που ανέφερε η ιταλο-τουρκική συνθήκη του 1912, όταν τα νησιά είχαν περιέλθει στην κατοχή της Ρώμης.

Στην ουσία οι μουσουλμάνοι που ζουν σε αυτά τα νησιά, είναι Έλληνες πολίτες, αλλά με την συνδρομή της τουρκικής κυβέρνησης, απαιτούν να εφαρμόζεται ο τουρκικός νόμος επί ελληνικού εδάφους, σε μια χώρα μέλος της ΕΕ, ενώ θέλουν να μην συμμετέχουν στην εφαρμογή των φορολογικών νόμων που ισχύουν για όλους τους Έλληνες πολίτες.

Κύρια προσπάθεια της Άγκυρας είναι να εγείρει θέμα μειονότητας στα Δωδεκάνησα για να το ανταλλάξει πιθανόν με κάτι άλλο στην συνέχεια έχοντας πάντα κατά νου το Καστελόριζο.