Πυρ και μανία είναι στο Ισραήλ με τα τουρκικά νταβατζιλίκια στην Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία εμποδίζουν σημαντικά ενεργειακά έργα, όπως την ηλεκτρική διασύνδεση Great Sea Interconnector. 

Ένας νέος νόμος που θα θεσπιστεί από την Τουρκία τον επόμενο μήνα θα μπορούσε να ματαιώσει το τεράστιο έργο υποθαλάσσιου καλωδίου ηλεκτρικής ενέργειας, "προσαρτώντας οικονομικά ύδατα που διεκδικεί η Ελλάδα.

Πρόκειται για έργο που αφορά την σχεδιαζόμενη διασύνδεση μεταξύ των ισραηλινών, κυπριακών και ελληνικών δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας μέσω του μακρύτερου υποθαλάσσιου καλωδίου ηλεκτρικής ενέργειας στον κόσμο. Το έργο, που εκτείνεται σε 1.200 χιλιόμετρα και θα συνδέει τα ισραηλινά, κυπριακά και ελληνικά δίκτυα με την ηπειρωτική Ευρώπη, προχωρά, αλλά ενδέχεται να αντιμετωπίσει άμεση πρόκληση από την Τουρκία", αναφέρει το en.globes.co.il.

Το σχέδιο αναμένει μια ανάλυση κόστους-οφέλους του τμήματος των 330 χιλιομέτρων μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου, η οποία θα εγκριθεί εντός λίγων εβδομάδων.

Ωστόσο, η Τουρκία, η οποία δεν αναγνωρίζει τα όρια των οικονομικών υδάτων στην ανατολική Μεσόγειο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, προωθεί μια νομοθετική διαδικασία που θα μπορούσε να μετατρέψει την κίνηση σε ένα εκρηκτικό περιφερειακό ζήτημα.

"Η Τουρκία, η οποία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση για την Υφαλοκρηπίδα και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), πιστεύει ότι τα νησιά του Αιγαίου της Ελλάδας αποτελούν συνέχεια της Ανατολίας.

Αυτό συμβαίνει παρά την επικρατούσα πεποίθηση στη διεθνή κοινότητα ότι τα νησιά είναι ανεξάρτητα μέρη της ηπειρωτικής χώρας που δεν συνδέονται με την ηπειρωτική χώρα. Με άλλα λόγια, κάθε νησί έχει ανεξάρτητη υφαλοκρηπίδα, ως αποτέλεσμα της οποίας δικαιούται χωρικά ύδατα που εκτείνονται σε 12 ναυτικά μίλια. Μετά από συμβιβασμό, κάθε νησί δικαιούται έξι ναυτικά μίλια.

Ο σχεδιαζόμενος τουρκικός νόμος

Σε μια ήδη τεταμένη κατάσταση, το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) της Τουρκίας, με επικεφαλής τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σχεδιάζει να θεσπίσει τον Νόμο την «Γαλάζια Πατρίδα» τον επόμενο μήνα, βασισμένο σε ένα όραμα ότι η Τουρκία θα ελέγχει όλες τις περιοχές στην Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο Πέλαγος και τη Μαύρη Θάλασσα.

Στην πράξη, αυτό θα όριζε ότι τα τουρκικά χωρικά ύδατα εκτείνονται σε 12 ναυτικά μίλια εις βάρος των ελληνικών εδαφών. Αυτό το μέτρο θα έβλαπτε τα νόμιμα δικαιώματα των Ελλήνων στην περιοχή, για την αλιεία, την ενέργεια και τις υποβρύχιες υποδομές για καλώδια ηλεκτρικής ενέργειας και επικοινωνιών.

Το έργο της Διασύνδεσης αντιμετωπίζει ήδη περιορισμούς που έχουν επιβληθεί από τους Τούρκους. Πριν από ένα χρόνο, οι Έλληνες αποφάσισαν να αγνοήσουν τις απειλές της Τουρκίας και να κηρύξουν κλειστή θαλάσσια περιοχή για να ξεκινήσουν την ανάπτυξη στην περιοχή των νησιών Κάσος και Κάρπαθος (μεταξύ Ρόδου και Κρήτης).

Το ιταλικό πλοίο NG Worker είναι ήδη αγκυροβολημένο στο σημείο ανάπτυξης, αλλά απειλήθηκε, με τους Τούρκους να λένε ότι θα κόψουν τα καλώδια, και την Ελλάδα να προτιμά να αποφύγει μια μονομερή κίνηση, φοβούμενη μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση", αναφέρουν οι Ισραηλινοί.

Ο Δρ. Hay Eytan Cohen Yanarocak, ειδικός σε θέματα Τουρκίας στο Κέντρο Moshe Dayan του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ και στο Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών της Ιερουσαλήμ, εξηγεί ότι η Τουρκία βλέπει τη συμμαχία Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ, σε όλες τις πτυχές της, ως απειλή για την ασφάλειά της: 

«Γι' αυτό προωθούν το νομοσχέδιο που θα ορίσει μονομερώς τα σύνορα της "Γαλάζιας Πατρίδας". Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορούν να πολεμήσουν νόμιμα με την Ελλάδα και επίσης να δουν το ζήτημα των θαλάσσιων συνόρων ως πρόσχημα για πόλεμο.

Ως αποτέλεσμα, η τοποθέτηση καλωδίου ή οποιασδήποτε υποθαλάσσιας υποδομής στην περιοχή εκλαμβάνεται από την οπτική τους γωνία ως παραβίαση της κυριαρχίας της γαλάζιας πατρίδας. Δεν θα με εξέπληττε αν αυτό οδηγήσει σε κλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο».

Άθλιο σόου Τούρκων λαθραλιέων στο Αιγαίο! Προκαλούν το Λιμενικό και στήνουν σκηνικό έντασης με fake βίντεο

Το Ισραήλ χρειάζεται την ηλεκτρική διασύνδεση με την Ελλάδα

Παρά τον κίνδυνο άμεσης αντιπαράθεσης με την Τουρκία, το Ισραήλ χρειάζεται απεγνωσμένα την υλοποίηση της διασύνδεσης. Σήμερα, το ισραηλινό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας στέκεται μόνο του.

Ένα τέτοιο έργο θα συνέδεε το Ισραήλ με γειτονικές χώρες, καθώς και με το ευρωπαϊκό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. Το όφελος για την ασφάλεια είναι τεράστιο, και από την κλιμάκωση με το Ιράν είναι σαφές ότι οι κρίσιμες υποδομές γίνονται στόχοι.

Συνδέοντας το Ισραήλ με γειτονικά δίκτυα, θα είναι σε θέση, σε ένα ακραίο σενάριο ζημιάς σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας, να αγοράζει ηλεκτρική ενέργεια από τους γείτονές του. Το ίδιο σενάριο θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί σε περιόδους τεχνικών δυσλειτουργιών ή εξαιρετικά μεγάλης κατανάλωσης.

Ένας ανώτερος Έλληνας αξιωματούχος δηλώνει στην «Globes» ότι η χώρα του, το Ισραήλ και η Κύπρος ενδιαφέρονται να προωθήσουν τον διασυνδετήριο αγωγό, αλλά η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται για το διεθνές δίκαιο ή τα δικαιώματα των γειτόνων της.

«Ό,τι συμβαίνει στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να λάβει την έγκριση και την υποστήριξη των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί υποστηρίζουν το έργο, σε όλα τα επίπεδα, αλλά παρά ταύτα, γνωρίζουμε ότι υπάρχει στενή σχέση μεταξύ Τραμπ και Ερντογάν.

Το τμήμα μεταξύ Κρήτης και Κύπρου είναι το μεγάλο πρόβλημα, λόγω του τουρκικού παράγοντα. Δεν είναι καινούργιο, αλλά βρισκόμαστε σε ένα νέο κεφάλαιο του ίδιου προβλήματος με τη γαλάζια πατρίδα. Οι Τούρκοι κάνουν ό,τι θέλουν, εντελώς αντίθετα με το διεθνές δίκαιο», ανέφερε ο ίδιος.

Πώς θα χρηματοδοτηθεί το έργο;

Αυτό είναι και το κίνητρο της Κύπρου, ως η μόνη χώρα στην ΕΕ που δεν είναι συνδεδεμένη με το ευρωπαϊκό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. Οι τρεις χώρες αναμένουν τα αποτελέσματα της εξέτασης του ισραηλοκυπριακού τμήματος, η οποία είναι απαραίτητη για τον καθορισμό του μηχανισμού επιμερισμού του κόστους.

Το ισραηλινοκυπριακό τμήμα έχει τρεις μοναδικές προκλήσεις: η πρώτη είναι τεχνική και αφορά τον βυθό.

Η δεύτερη είναι οικονομική, γιατί σε αντίθεση με το ελληνοκυπριακό τμήμα, η ΕΕ δεν προτίθεται να συμμετάσχει στη χρηματοδότηση.

Ως εκ τούτου, τα μέρη αναμένεται να στραφούν σε τραπεζικά δάνεια και στην ιδιωτική αγορά.

Στην Ελλάδα, αναφέρεται ότι διεθνή κεφάλαια και ενεργειακές εταιρείες από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τη Μέση Ανατολή εξετάζουν ήδη το ενδεχόμενο να επενδύσουν στο έργο.

Η τρίτη πρόκληση είναι η Τουρκία. Η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο το 1974, οδηγώντας στην ίδρυση του Ψευδοκράτους το 1983, ενός de facto κράτους που αναγνωρίζει μόνο η Τουρκία.

Σε αντάλλαγμα για αυτήν την αναγνώριση, η Άγκυρα διακηρύσσει το δικαίωμα του Ψευδοκράτους  σε οικονομικά ύδατα.

Η μονομερής αγνόηση της Βόρειας Κύπρου θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει την Τουρκία σε στρατιωτική δράση, επειδή το de facto κράτος δεν διαθέτει δυνάμεις ασφαλείας εκτός από την τοπική αστυνομία και ο προστάτης του είναι η Τουρκία.

Προς χαρά του Ισραήλ και δυσαρέσκεια της Τουρκίας, οι Κύπριοι είναι πρόθυμοι να προχωρήσουν, επίσης λόγω των δικών τους εσωτερικών οικονομικών κριτηρίων, καθώς οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας της Κύπρου είναι από τις υψηλότερες στην ΕΕ.

Σύμφωνα με άρθρο του πρώην Πρέσβη Michael Harari, ανώτερου ερευνητή στο Κέντρο Begin-Sadat στο Πανεπιστήμιο Bar-Ilan, η Κύπρος υποτίθεται ότι καλύπτει ένα σημαντικό μέρος, τουλάχιστον, του κόστους του τμήματος μεταξύ αυτού και της Ελλάδας.

Η επένδυση για τη σύνδεση Κύπρου και Ελλάδας θα κοστίσει περίπου 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ και περίπου το 35% της χρηματοδότησης θα προέλθει από την ΕΕ (657 εκατομμύρια ευρώ). Το υπόλοιπο υποτίθεται ότι θα κατανεμηθεί μεταξύ της Κύπρου, η οποία θα καταβάλει το 63% (περίπου 786 εκατομμύρια ευρώ) και της Ελλάδας (460 εκατομμύρια ευρώ).

Το Υπουργείο Ενέργειας και Υποδομών του Ισραήλ δήλωσε: «Το έργο βρίσκεται επί του παρόντος στα τελικά στάδια της ανάλυσης κόστους-οφέλους, μετά την οποία θα ολοκληρωθεί η φάση επιμερισμού του κόστους μεταξύ των χωρών. Όσον αφορά τα χρονοδιαγράμματα, όλοι οι εταίροι στο έργο εργάζονται για την επιτάχυνση της προόδου του, αλλά πρόκειται για ένα πολύπλοκο έργο του οποίου η ολοκλήρωση αναμένεται να διαρκέσει αρκετά χρόνια».

Παρά το γεγονός ότι το τμήμα μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου βρίσκεται υπό εξέλιξη, η κατασκευή των καλωδίων δεν έχει ξεκινήσει αδιάκοπα λόγω των εντάσεων, γεγονός που σπρώχνει τη ολοκλήρωσή του πιο πίσω από τον αρχικό προγραμματισμό.