Έχουν θράσος οι γείτονες. Φαίνεται πως στην Άγκυρα, αφού εξάντλησαν κάθε όριο φαντασίας με τα «γαλάζια» παραμύθια τους, αποφάσισαν τώρα να ντύσουν τις αυθαιρεσίες τους με τον μανδύα του «νόμου».Το να βαφτίζουν την ψυχραιμία της Ελλάδας «πανικό» είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο της χρονιάς, ειδικά όταν προέρχεται από μια πλευρά που προσπαθεί απεγνωσμένα να «βαφτίσει το κρέας ψάρι» μέσα από δικούς της νόμους.
Στην Άγκυρα φαίνεται πως το έχουν τερματίσει. Αφού συνειδητοποίησαν ότι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν τους κάνει τη χάρη να εξαφανίσει τα ελληνικά νησιά από τον χάρτη, αποφάσισαν να γίνουν οι ίδιοι «νομοθέτες» του πλανήτη. Το CNN Türk, με μια δόση ειρωνείας που αγγίζει τα όρια του κωμικού, μεταδίδει περί «πανικού στην Αθήνα», την ώρα που η μόνη που φαίνεται να βρίσκεται σε πανικό είναι η τουρκική διπλωματία, η οποία προσπαθεί να νομιμοποιήσει το παράνομο, όπως αναφέρει το
Η υπερεξουσία του «Σουλτάνου» και οι θάλασσες-φαντάσματα
Νέα Τουρκική εφεύρεση η «Θάλασσα Ειδικού Καθεστώτος». Πρόκειται για μια παγκόσμια πατέντα, όπου ο Τούρκος Πρόεδρος θα μπορεί, με μια υπογραφή, να δείχνει ένα σημείο στον χάρτη και να λέει: «Αυτό είναι δικό μου, κι ας μην το αναγνωρίζει κανείς άλλος στον πλανήτη».
Είναι πραγματικά συγκινητικό το πώς η Άγκυρα προσπαθεί να επιβάλει «διόδια» και «άδειες» για επιστημονικές έρευνες ή πόντιση καλωδίων σε περιοχές που ανήκουν ξεκάθαρα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Φαίνεται πως στην Τουρκία πιστεύουν ότι αν γράψεις ένα ψέμα σε ένα επίσημο έγγραφο, αυτό μετατρέπεται αυτόματα σε αλήθεια.
Το Casus Belli ως... Vintage απειλή
Η και ο διευθυντής της μας θυμίζουν με στόμφο ότι το casus belli του 1995 είναι ακόμα εκεί. Πόσο ειρωνικό είναι να απειλείς με πόλεμο μια χώρα-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, επειδή σκοπεύει να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμά της να προστατεύσει το περιβάλλον με θαλάσσια πάρκα;
Η Άγκυρα βαφτίζει «ύπουλα βήματα» την οικολογία και την προστασία των θαλάσσιων ειδών, προφανώς επειδή τα δικά της σχέδια περιλαμβάνουν μόνο τρυπάνια και αυθαιρεσία. Η «νομική ασπίδα» που ονειρεύονται δεν είναι τίποτα άλλο από μια χάρτινη κατασκευή που θα καταρρεύσει στην πρώτη σοβαρή διεθνή κρίση.
Η «λευκή επιταγή» στον στόλο και οι παραλογισμοί του Turkish Century
Εδώ η ειρωνεία αγγίζει το ζενίθ. Αναλυτές τύπου Μετέ Σοχτάογλου και σελίδες όπως το "Turkish Century" φαίνεται να ζουν σε άλλη εποχή, ίσως κάπου στο 1821 (και ξέρουμε πώς κατέληξε αυτό). Το να ζητούν την προσάρτηση πρώην οθωμανικών νησιών επειδή... έτσι τους βολεύει η υφαλοκρηπίδα τους, δεν είναι απλώς πρόκληση, είναι πολιτική παράνοια.
Η «λευκή επιταγή» που δίνουν στο Πολεμικό τους Ναυτικό να παρεμβαίνει βάσει εσωτερικού δικαίου είναι σαν να ψηφίζει κάποιος νόμο ότι το σπίτι του γείτονα του ανήκει και μετά να στέλνει τον σκύλο του να κάνει περιπολία στον κήπο του. Μόνο που ο γείτονας έχει και αυτός δόντια, και οι διεθνείς κανόνες δεν είναι για διακοσμητικοί.
Ο νέος νόμος φαίνεται να δίνει «λευκή επιταγή» στο τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό και την Ακτοφυλακή για παρεμβάσεις στο πεδίο. Όπως επισημαίνουν Τούρκοι αναλυτές, οι δυνάμεις της Άγκυρας θα έχουν πλέον μια νόμιμη εντολή δράσης ακόμη και σε περιοχές όπου η κυριαρχία αμφισβητείται (ζώνες EGEAYDAK) ή σε περιοχές που καλύπτονται από το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η Τουρκία αποκτά πλέον τη στρατηγική ευελιξία να επιβάλλει τον έλεγχό της εκτός επίσημων συμφωνιών, επικαλούμενη το εσωτερικό της δίκαιο.
Drones, διαστημικά συστήματα και... αυταπάτες
Ο Ερντογάν καυχιέται για την τεχνολογική του υπεροχή, από τα βάθη της θάλασσας μέχρι το διάστημα. Είναι υπέροχο να φτιάχνεις δικά σου όπλα, αλλά ...Από πότε τα drones αντικαθιστούν τις Διεθνείς Συνθήκες; Η προσπάθεια να επιβάλουν τη «Γαλάζια Πατρίδα» μέσω της αμυντικής βιομηχανίας δείχνει ότι το μόνο επιχείρημα που τους έχει απομείνει είναι η ισχύς, αφού από δίκαιο έχουν πάρει... κάτω από τη βάση.
Η απάντηση της Αθήνας: Ψυχραιμία και αποτροπή
Ενώ εκείνοι στήνουν φιέστες και ψηφίζουν νόμους-φαντάσματα, η Αθήνα παραμένει το προπύργιο της σταθερότητας. Η ειρωνεία τους περί «πανικού» επιστρέφεται αυτούσια: Πανικό έχει αυτός που νιώθει την ανάγκη να εφεύρει νόμους για να στηρίξει τις παράλογες διεκδικήσεις του. Η Ελλάδα ενισχύει την αποτρεπτική της ισχύ και θωρακίζεται διπλωματικά, αφήνοντας την Άγκυρα να φωνάζει μόνη της στο κενό.
