"Η Άγκυρα επιχειρεί με την κατακόρυφη αύξηση της ποιοτικής και αριθμητικής παρουσίας των στρατιωτικών της δυνάμεών, με σκοπό να δημιουργήσει έναν στρατιωτικό τόξο που θα ξεκινά από τις πύλες του Βορείου Αιγαίου και εκτείνεται έως την Κύπρο, την Συρία και τον Λίβανο, επιχειρώντας να επιβάλει de facto τις αναθεωρητικές της βλέψεις", γράφει η κυπριακή εφημερίδα με ειδικό χάρτη.
Η Άγκυρα έχει δημιουργήσει Τρεις Ταξιαρχίες πεζοναυτών, η μία σε Ίμβρο, αναβαθμίζουν αεροπορικές και ναυτικές βάσεις στα παράλια, ενώ αυξάνουν συνεχώς τις δυνάμεις τους με φόντο το Αιγαίο.
Η αναφορά αυτή, απλά επιβεβαιώνει όλα τα άρθρα που έχουν γραφτεί στο Pentapostagma.gr εδώ και δύο χρόνια τουλάχιστον, για αυτό ακριβώς το τουρκικό σχέδιο που έχει σαφή στόχο να ελέγξει το μισό Αιγαίο και μεγάλο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου.
Οι απειλές περί δήθεν απαραίτητης "τουρκικής άδειας" για οποιαδήποτε ενέργεια ή έργο στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι ο ορισμός του " Νταβατζή της περιοχής", που δηλώνει την περιοχή που θέλει να κάνει κουμάντο, χωρίς κανένα νομικό έρεισμα φυσικά.
Η αναδιοργάνωση των δυνάμεων της Άγκυρας στοχεύει στην ταυτόχρονη προβολή ισχύος σε πολλαπλά μέτωπα, δημιουργώντας ένα τόξο πίεσης από τον Βορρά προς τον Νότο.
Εδώ έχουμε προσπάθεια ελέγχου των στρατηγικών περασμάτων και των γραμμών ναυσιπλοΐας, με παράλληλη αμφισβήτηση του καθεστώτος των ελληνικών νησιών.
Την ίδια περίοδο βλέπουμε μετακίνηση επίλεκτων τουρκικών στρατιωτικών σχηματισμών και εντατική χρήση μη επανδρωμένων συστημάτων (UAVs) και ναυτικών μέσων για την επιβολή της θεωρίας της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Σχέδιο που ήδη υλοποιείται για πλήρη ενσωμάτωση των κατεχομένων στην Κύπρο στον τουρκικό αμυντικό ιστό (π.χ. βάσεις drones στο Λευκόνοικο) για τον έλεγχο των ενεργειακών διαδρόμων.
Διατήρηση ενεργού μετώπου και επιχειρησιακής εμπειρίας, εξασφαλίζοντας τη νότια πλευρά της και αποτρέποντας τη δημιουργία εχθρικών προς αυτήν οντοτήτων.
Η υλοποίηση αυτού του τουρκικού τόξου κατά του ελληνισμού βασίζεται στη ραγδαία ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία επιτρέπει στον τουρκικό στρατό να αυτονομηθεί σε κρίσιμα οπλικά συστήματα (UAVs, πυραυλικά συστήματα, πλοία επιφανείας).
Αυτή η εγχώρια παραγωγή προσφέρει στην Άγκυρα τη δυνατότητα να συντηρεί επιχειρήσεις μεγάλης διάρκειας, ενισχύοντας την αποτρεπτική ή επιθετική της ισχύ χωρίς να εξαρτάται απόλυτα από ξένους προμηθευτές.
Ο Άξονας Ελλάδος-Ισραήλ-Κύπρου και Γαλλίας
Η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου προστατεύεται από ένα ενισχυμένο και διαρκώς αναπτυσσόμενο πλέγμα ασφαλείας, ωστόσο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σύνθετες γεωπολιτικές προκλήσεις.
Η σταθερότητά της βασίζεται στην εντατική συνεργασία περιφερειακών δυνάμεων, αλλά η πλήρης εξάλειψη των κινδύνων παραμένει μια δυναμική διαδικασία.
Η τριμερής συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ έχει μετεξελιχθεί από απλές κοινές ασκήσεις σε μια συγκροτημένη αρχιτεκτονική ασφαλείας.
Η Κύπρος έχει εντάξει στο δυναμικό της το ισραηλινό σύστημα αεράμυνας Barak MX, ενώ η Ελλάδα προχωρά στην ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ενός πολυεπίπεδου συστήματος προστασίας από drones και πυραύλους.
Το ΝΑΤΟ, μέσω επιχειρήσεων όπως η Sea Guardian, και η ισχυρή διπλωματική εμπλοκή των ΗΠΑ (πλαίσιο 3+1) ενισχύουν τη θαλάσσια επιτήρηση και τη σταθερότητα.
Η Τουρκία συνεχίζει να αμφισβητεί τις οριοθετήσεις των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) και να επιμένει στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», δημιουργώντας κατά διαστήματα συνθήκες έντασης.
Η αμφισβήτηση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) και η εμμονή στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» αποτελούν τον πυρήνα της τουρκικής αναθεωρητικής στρατηγικής, η οποία επιδιώκει να ανατρέψει το νομικό και γεωγραφικό status quo στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.
Η Άγκυρα χρησιμοποιεί ένα μείγμα νομικών αυθαιρεσιών και στρατιωτικής ισχύος για να επιβάλει τις θέσεις της, εστιάζοντας σε συγκεκριμένες μεθοδεύσεις.
Η Τουρκία υποστηρίζει αυθαίρετα ότι τα νησιά (συμπεριλαμβανομένων μεγάλων νησιών όπως η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κύπρος) δεν έχουν δικαίωμα σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο σε χωρικά ύδατα.
Το Παράνομο Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο: Χρησιμοποιείται ως το βασικό «νομικό» εργαλείο για την εξαφάνιση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ανατολικά της Κρήτης, επιχειρώντας να δημιουργήσει τετελεσμένα θαλάσσιων συνόρων μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης.
Η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και διεξάγει κατά καιρούς παράνομες έρευνες ή γεωτρήσεις εντός των κυπριακών οικοπέδων, επικαλούμενη είτε δικά της κυριαρχικά δικαιώματα είτε τα δικαιώματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας.
Για την επιβολή της «Γαλάζιας Πατρίδας», η Τουρκία δεν επιλέγει απαραίτητα μια γενικευμένη πολεμική σύρραξη, αλλά τη στρατηγική των διαδοχικών κρίσεων (γκρίζες ζώνες, έκδοση παράνομων NAVTEX, παρενόχληση ερευνητικών σκαφών).
Στόχος της είναι να αναγκάσει την Ελλάδα και την Κύπρο να προσέλθουν σε έναν διάλογο «εφ' όλης της ύλης», όπου οι μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις θα αποτελούν τη βάση της διαπραγμάτευσης.
Η χώρα μας μέχρι τώρα έχει αποφύγει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μια αντιπαράθεση με την Τουρκία, με αφορμή την ανύπαρκτη "Γαλάζια Πατρίδα" η οποία υπάρχει μόνο στα φουσκωμένα μυαλά των Τούρκων, αλλά πλέον είμαστε κοντά σε πολεμικό επεισόδιο ή ακόμη χειρότερα μια πιθανή πολεμική σύγκρουση λίγων ωρών.
