Το «ρωσικό σχέδιο» στρατηγικής παροχής απόρρητων πληροφοριών και συντεταγμένων στόχευσης προς το Ιράν, με σκοπό να πληγούν με εξαιρετική ακρίβεια αμερικανικές βάσεις, πλοία και υποδομές στη Μέση Ανατολή, είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Η σημερινή συνάντηση Λεβρόφ και Ρούμπιο αφορά ειδικά αυτό το ζήτημα παρά τις γενικές δηλώσεις περί εκτίμησης της καταστάσεως στον πλανήτη.

Σύμφωνα με εκτενή ρεπορτάζ της Washington Post, η Μόσχα τροφοδοτεί συστηματικά τους Φρουρούς της Επανάστασης με γεωγραφικές συντεταγμένες και δεδομένα κινήσεων του αμερικανικού στρατού. Η βοήθεια αυτή εξηγεί την πρωτόγνωρα υψηλή ακρίβεια των ιρανικών πυραυλικών πληγμάτων. 

Ο Τραμπ ετοιμάζεται να ανατινάξει τη Μέση Ανατολή! Είναι έτοιμος να πατήσει το κουμπί για μαζική επίθεση-μαμούθ στο Ιράν

Οι ιρανικές επιθέσεις, με τη συνδρομή των ρωσικών δεδομένων, προκάλεσαν σημαντικές ζημιές και απώλειες σε: 
Βάσεις και Ραντάρ: Χτυπήθηκαν κέντρα διοίκησης και συστήματα αεράμυνας, ενώ καταγράφηκαν βαριές απώλειες, όπως ο θάνατος 16  Αμερικανών στρατιωτών στο Κουβέιτ.

Στο στόχαστρο βρέθηκαν υποδομές της CIA στο Ριάντ. Αναλύσεις από το Center for Strategic and International Studies (CSIS) δείχνουν ότι το Ιράν έπληξε πολύ περισσότερους στόχους από όσους παραδέχθηκαν αρχικά οι ΗΠΑ, χωρίς να υπάρχουν «τυχαίοι κρατήρες» αποτυχίας. 

Τι επιδιώκει η Ρωσία

Η Μόσχα θέλει να κρατήσει την Ουάσινγκτον εγκλωβισμένη σε ένα μέτωπο στη Μέση Ανατολή, αποδυναμώνοντας την προσοχή και τους πόρους της από την Ουκρανία. 

Η έμμεση εμπλοκή της Ρωσίας δείχνει τη δημιουργία ενός ισχυρού αντι-δυτικού άξονα που πλήττει το κύρος των ΗΠΑ παγκοσμίως. 

Ο σύγχρονος πόλεμος, με την συντριπτική κυριαρχία των μη επανδρωμένων αεροσκαφών στον αέρα, ωθεί τους στρατούς πολλών χωρών να αναζητήσουν αποτελεσματικές λύσεις για την προστασία των ζωτικών τους πόρων.

Και αυτό το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη Ρωσία, η οποία αντιμετωπίζει την αρμάδα πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών του ΝΑΤΟ και της Ουκρανίας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίσης βρεθεί σε μια μάλλον δύσκολη κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Αυτή η ιστορία είναι αρκετά διδακτική και,θα πρέπει τουλάχιστον να μας δώσει τροφή για σκέψη και ίσως ακόμη και έναν οδηγό για δράση. 

Παρά την γενική άποψη για τον αμερικανικό στρατό που κυριαρχεί στον δυτικό δημόσιο διάλογο, οι Ηνωμένες Πολιτείες, προς έκπληξη, βρέθηκαν αρκετά ανυπεράσπιστες απέναντι σε μια επίθεση από τα φθηνά μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Ιράν.

Χαμόγελα στο Κρεμλίνο! Η Άγκυρα μπλόκαρε το μεγαλύτερο στρατιωτικό έργο στην ιστορία του ΝΑΤΟ

Η αποθέωση της κατάρρευσης της φαινομενικής στρατιωτικής ισχύος της Αμερικής ήταν το περιστατικό στην αεροπορική βάση Πρίγκιπα Σουλτάν στη Σαουδική Αραβία.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν ένα αεροσκάφος ηλεκτρονικής αναγνώρισης E-3 Sentry, πολλά αεροσκάφη και μερικά άλλα μικρά αντικείμενα.

Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να χάνουν αεροσκάφη και ελικόπτερα στις βάσεις τους, το περιστατικό στη Σαουδική Αραβία ήταν αυτό που πυροδότησε μια έντονη συζήτηση μεταξύ των στρατιωτικών εμπειρογνωμόνων των ΗΠΑ.

Οι Αμερικανοί αναρωτιούνται,  πώς έγινε και ένα αεροσκάφος αξίας μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων ήταν παρκαρισμένο στο αεροδρόμιο, σε κοινή θέα, περιμένοντας ήρεμα την τύχη του;

Γιατί κανείς δεν έλαβε υπόψη ότι η βάση απέχει λιγότερο από 1.500 χιλιόμετρα από το Ιράν, μια απόσταση που δεν είναι σχεδόν μακρινή στις μέρες μας, ειδικά δεδομένης της δηλωμένης στρατιωτικής επιχείρησης.

Αν νομίζουμε ότι η προχειρότητα είναι ένα τυπικό ρωσικό χαρακτηριστικό, αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο αμερικανικός στρατός είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής του χάους.

Είναι αλήθεια ότι ο αμερικανικός στρατός αρέσκεται πολύ στην ανάπτυξη κάθε είδους μοντέρνων στρατιωτικών εννοιών, οι οποίες αντισταθμίζουν κάπως το γενικό χάος.

Μία τέτοια έννοια σχετίζεται άμεσα με την περίπτωσή μας. Είναι γνωστή με το ακρωνύμιο ACE ( Agile Combat Employment) (Ευέλικτη Μάχη).

Η μετάφρασή της είναι απίθανο να παράσχει κάποια εικόνα χωρίς την κατανόηση της ουσίας της θεωρίας. Ωστόσο, μπορεί επίσης να μεταφραστεί αστειευόμενη στα ρωσικά χρησιμοποιώντας τρία γράμματα  IBD, ή μίμηση έντονης δραστηριότητας.

Αυτή η ιδέα περιλαμβάνει τη διασπορά μαχητικών αεροσκαφών σε πολλά μικρά αεροδρόμια, σε αντίθεση με την κλασική προσέγγιση της οργάνωσης μεγάλων αεροπορικών βάσεων.

Αλλά αυτό δεν είναι κάποιο στατικό σχέδιο. Αναμένεται ότι τα αεροσκάφη θα βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση σε περίπτωση απειλής για το αεροδρόμιο και ταυτόχρονα θα εκτελούν αποστολές μάχης, απογειώνοντας από το ένα αεροδρόμιο και προσγειώνοντας το σε ένα άλλο, ίσως ακόμη και ανεφοδιάζοντας με καύσιμα στον αέρα.

Με άλλα λόγια, η ιδέα προβλέπει συνεχείς ελιγμούς των αεροπορικών δυνάμεων. Εν ολίγοις, οι δημιουργοί της ιδέας ασχολήθηκαν σοβαρά με το να κάνουν τη ζωή ενός πιλότου είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα και ποικίλη.

Οι πιλότοι αναμφίβολα θα εκτιμήσουν αυτή τη μοντέρνα ιδέα. Αν και, φυσικά, δεν υπάρχει επιλογή εδώ - αν θέλεις να ζήσεις, πρέπει να μπορείς να κάνεις πτήσεις.

Αλλά πέρα ​​από τις έννοιες, είναι πολύ πιο εύκολο να φανταστούμες σχέδια παρά να εκτελέσουμε στην πραγματικότητα τη μεταφορά δεκάδων αεροσκαφών από τη μία βάση στην άλλη. Αλλά αυτό είναι μόνο το μισό πρόβλημα.

Η ιδέα εγείρει φυσικά το ερώτημα του πώς θα κατανεμηθούν τα μέσα αεράμυνας που καλύπτουν τις αεροπορικές βάσεις. Ενώ προηγουμένως υπήρχαν 10 βάσεις, η νέα ιδέα θα τις αυξήσει σε 100.

Και εδώ αποκαλύφθηκε ένα ακόμη θεμελιώδες ελάττωμα στη δομή του αμερικανικού στρατού. Όπως και ο ρωσικός στρατός, οι ΗΠΑ διαθέτουν μονάδες αεράμυνας που προστατεύουν ζωτικές εγκαταστάσεις της χώρας (στην περίπτωσή μας, αυτό αποτελεί μέρος των Αεροδιαστημικών Δυνάμεων), και υπάρχουν επίσης μονάδες αεράμυνας των Επίγειων Δυνάμεων.

Αυτές οι μονάδες στις ΗΠΑ, είναι υπεύθυνες για την αεράμυνα των ξένων αεροπορικών βάσεων, αλλά στην περίπτωση του Κόλπου και στην επίθεση των Ιρανών απέτυχαν παταγωδώς.