Σε τεντωμένο σχοινί ακροβατεί για έκτο συνεχόμενο 24ωρο ο μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας στη δυτική Αττική. Η τεράστια πυρκαγιά, που καταβρόχθισε δεκάδες χιλιάδες στρέμματα ξεκινώντας από τη Βοιωτία, μπορεί να παρουσιάζει αισθητά βελτιωμένη εικόνα, ωστόσο η λέξη «εφησυχασμός» έχει διαγραφεί από το λεξιλόγιο των Αρχών. Στα καμένα επιχειρούν αδιάκοπα ισχυρές επίγειες δυνάμεις, προκειμένου να αποτρέψουν τον εφιάλτη μιας νέας, γενικευμένης αναζωπύρωσης.

Ο βαθμός επικινδυνότητας παραμένει στο «κόκκινο» (Επίπεδο 4 - Red Code) για την Αττική, την Εύβοια, τη Χίο και τη Λέσβο. Τα επίγεια τμήματα, υποστηριζόμενα από εθελοντές, οργώνουν κυριολεκτικά την καμένη περίμετρο, σβήνοντας και την παραμικρή εστία που εντοπίζεται ανάμεσα στις στάχτες.

Ο ύπουλος κίνδυνος κάτω από το παρθένο δάσος

Το βάρος των επιχειρήσεων έχει πέσει στις πλαγιές πάνω από την Ψάθα, εκεί όπου οι φλόγες άφησαν πίσω τους κατεστραμμένες περιουσίες και οικολογική καταστροφή. Μετά τη δύση του ηλίου και την αποχώρηση των εναέριων μέσων, τον έλεγχο ανέλαβαν οι δασοκομάντος, ερχόμενοι αντιμέτωποι με τον πιο ύπουλο εχθρό της δασοπυρόσβεσης: τα «καντηλάκια».

Περιπολίες στη Δυτική Αττική - Αποκαλύψεις για τις ανεμογεννήτριες

Πρόκειται για μικρές, κρυφές εστίες που σιγοκαίνε βαθιά στο εσωτερικό του εδάφους και στις ρίζες της καμένης βλάστησης. Η κρισιμότητα της κατάστασης έγκειται στο γεγονός ότι, ακριβώς πάνω από αυτές τις μικρές εστίες, εκτείνεται τμήμα ανέπαφου παρθένου δάσους. Μια ξαφνική ριπή του ανέμου αρκεί για να μεταφέρει τη φλόγα στα υγιή δέντρα και να πυροδοτήσει ένα νέο, ανεξέλεγκτο μέτωπο.

Το μέτωπο του όρους Πατέρα και η ανάσχεση στα Βίλια

Αντίστοιχη ήταν η εικόνα καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας στη Λούμπα και την ευρύτερη περιοχή των Μεγάρων. Η ενίσχυση των ανέμων το απόγευμα της Τρίτης προκάλεσε μπαράζ αναζωπυρώσεων, αναγκάζοντας τις δυνάμεις σε ένα ασταμάτητο κυνηγητό εστιών που έφτασε μέχρι το Κανδήλι, στις παρυφές του όρους Πατέρας.

Την ίδια ώρα, η ανάλυση της επιχειρησιακής δράσης φέρνει στο φως τον καταλυτικό ρόλο που διαδραμάτισε η πρόληψη. Το σύστημα Antinero απέδειξε στην πράξη την αξία του, σώζοντας τα Βίλια από την πύρινη λαίλαπα. Οι καθαρισμένοι δασικοί δρόμοι επέτρεψαν την ταχεία ανάπτυξη των πυροσβεστικών οχημάτων, ενώ οι ειδικές ζώνες καταστολής που είχαν διανοιχθεί εγκαίρως (ειδικά στον άξονα Άγιος Νεκτάριος – Κρύο Πηγάδι – Αγία Παρασκευή) λειτούργησαν ως αδιαπέραστο «τείχος», ανακόπτοντας οριστικά την καταστροφική πορεία της φωτιάς προς τον οικιστικό ιστό.