Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς, τα τελευταία 2 χρόνια έχει επιταχυνθεί αισθητά. Και όταν η γη αρχίζει να υποχωρεί με μεγαλύτερη συχνότητα, δεν μιλάμε απλώς για γεωλογία. Μιλάμε για μια περιβαλλοντική κρίση που έχει περάσει σε άλλο επίπεδο.
Η ξηρασία αδειάζει το υπέδαφος
Η βασική αιτία εντοπίζεται στη μείωση των βροχοπτώσεων και στη σταδιακή εξάντληση των υπόγειων υδάτων. Η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρή κρίση ξηρασίας, με μεγάλο μέρος της χώρας να βρίσκεται σε κίνδυνο ερημοποίησης. Όσο το νερό λιγοστεύει, τόσο οι αγρότες αναγκάζονται να ανοίγουν βαθύτερες γεωτρήσεις για να στηρίξουν τις καλλιέργειές τους.
Η συνεχής άντληση όμως αποδυναμώνει το υπέδαφος, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Κόνια, που στηρίζεται σε ασβεστολιθικά και άλλα διαλυτά πετρώματα. Όταν οι υδροφορείς αδειάζουν, το έδαφος χάνει τη στήριξή του και μπορεί να καταρρεύσει απότομα, δημιουργώντας μεγάλες καταβόθρες.
Σχεδόν 700 καταβόθρες και 186 λίμνες χαμένες
Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου 700 καταβόθρες στην περιοχή, αριθμός που αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος. Παράλληλα, σύμφωνα με τοπικές αναφορές, η περιοχή έχει χάσει 186 από τις 240 λίμνες της μέσα σε έξι δεκαετίες, ένδειξη μιας μακροχρόνιας περιβαλλοντικής υποβάθμισης που πλέον γίνεται ορατή με δραματικό τρόπο.
Η επιτάχυνση του φαινομένου έχει οδηγήσει τις αρχές να επανεξετάσουν μέτρα ασφαλείας και σχέδια πρόληψης σε ευάλωτες περιοχές. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία ετοιμάζεται να φιλοξενήσει την COP31 του ΟΗΕ, σε μια συγκυρία που αναδεικνύει τα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των πολιτικών απέναντι στην κλιματική κρίση και τον στόχο περιορισμού της υπερθέρμανσης στον 1,5 βαθμό.
